Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!
|| PLAATS BERICHT || PLAATS ADVERTENTIE ||
Als mensen voor de eerste keer ons huis bezoeken, krijgen we vaak te horen dat het nog zo'n authentiek Frans huis is. Dat horen we graag, want we hebben inderdaad kosten nog moeite gespaard om het zo te houden. De vloeren kraken authentiek en de authentieke natuurstenen spoelbak in de keuken -die zo laag is, dat je zo ongeveer op je knieën de afwas moet doen- hebben we gehandhaafd. Die zouden we voor geen goud willen missen.
Generaties Fransen hebben hier dagelijks díe dingen gedaan waar je een kraan bij nodig hebt, want deze was de enige in het hele huis.
Vol trots laten we dan ook aan iedereen de uitgesleten plek zien, waar de vader van de vorige eigenaar zijn mes sleep, om er vervolgens de ogen van de konijnen mee uit te snijden.
Zoiets mag je toch niet afbreken. Daarmee zou je de ziel uit het huis halen.
Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat we, in onze ijver om alles zoveel mogelijk in de oude staat te laten, enorm geholpen zijn door een chronisch gebrek aan financiële middelen.
Nou moet natuurlijk ook weer niet de indruk gewekt worden, dat er nooit iets gedaan is. In de afgelopen jaren is de helft van het dak vernieuwd, is er een badkamer met toilet en douche gekomen en zijn de vloeren van de beneden verdieping vernieuwd.
Die vloeren zijn een verhaal op zich. We kwamen er al gauw achter, dat de houten vloer rechtstreeks op de aarden ondergrond lag. Op één plek waren kieren zichtbaar waaruit een vochtige kelderlucht omhoog steeg. Bovendien was er tussen de vermolmde planken zoveel ruimte ontstaan, dat het niet denkbeeldig was, dat er allerlei ongedierte uit te voorschijn zou kunnen komen.
Het openbreken van de oude vloer maakte bij mij romantische fantasieën los. Deze werden in dit geval nog versterkt doordat de oude vloerdelen op twee plaatsen doorgezaagd waren, zodat het leek of er een luikje was gemaakt. Zou in dit huis, waarin vele generaties hebben gewoond, misschien een schat verstopt zijn? Je weet het maar nooit.
Helaas, onder de vloer was niets anders te vinden dan vochtige aarde. Wel kwam ik op het idee een volgende generatie te verrassen met een kleine schat. In de schuur vond ik een metalen doosje met roestige spijkers. Ik deed er een briefje bij met de datum, het jaartal en schreef er een mooie wens op. Ik kon me nu al verkneukelen, als ik bedacht hoe mensen op zouden kijken als ze misschien wel over honderd jaar deze zogenaamde schat zouden vinden.
Bij de bouwmarkt had ik een paar pakketten vloerdelen gehaald om de slechtste gedeelten te vervangen.
Waarschijnlijk heb ik daarmee het paard van Troje in huis gehaald, want al na korte tijd begon zich tussen de naden van de nieuwe planken een hardnekkige schimmel te ontwikkelen.
Telkens als we een paar weken niet in het huis geweest waren, had de schimmel zich meer en meer uitgebreid. Op een gegeven moment lag het als een deken over de vloer en kroop tegen de muren omhoog. Hoewel we de meest agressieve bestrijdingsmiddelen hebben ingezet, het mocht niet baten.
Toen we op een keer het huis binnen kwamen lag er over de hele beneden verdieping een laag van sporen. Het leek wel of er een ontploffing had plaats gevonden.
Het was wel duidelijk, dat er nu toch echt iets moest gebeuren. We besloten de houten vloer er uit te halen en een betonnen vloer te storten.
Bij het slopen van de vloer kwam ik het door mij verborgen kistje tegen. Het briefje dat er in zat was al een beetje door vocht aan getast.
De door mijzelf geschreven tekst was nog goed te lezen:
Een schat kunnen wij U helaas niet geven.
Maar wij wensen U een lang en gelukkig leven!
Weergaven: 1121
_____________________________
☑️ Beste plaatser van dit bericht,
fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.
_____________________________
Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.
Leuk!
Leuk om te lezen, maar was de schimmel weg....en ik denk ook arme lieve konijntjes
Leuk verhaal, heel wat leuker dan die stomme sinterklaasgedichtjes.
Eens met Theodora
Jammer, dat mijn gedichtjes met bijbehorende foto op deze plek, door sommige mensen niet gewaardeerd worden. Aan de hoeveelheid weergaven te zien, worden ze net als op andere fora door anderen weer juist wel gewaardeerd Het mag je smaak niet zijn, maar de opmerking "stomme sinterklaasgedichtjes" vind ik ronduit kwetsend. Niet alleen voor mij, maar ook voor de mensen die laten blijken er wel waardering voor te hebben.
erg leuk geschreven, leuk wakker worden op deze manier, dank je wel
Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels.
© 2024 Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.
Verzorgd door
Banners | Een probleem rapporteren? | Privacybeleid | Algemene voorwaarden
Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van Nederlanders.fr