www.nederlanders.fr

Het netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

In La Nouvelle Tribune stond van de week een artikel, getiteld: "Les problèmes d'Emmanuel Macron". Daarin werd een franse historicus, Alain Garrigues, geciteerd die de redenen heeft geanalyseerd waarom de populariteit van Macron sterk dalende is en hij voortdurend kampt met politieke crises.

Garrigues wijt dat aan drie factoren:

1. de politiek is tegenwoordig een consumptieproduct;
2. de verkorting van het franse presidentschap tot vijf jaar;
3. het franse kiesstelsel.



Ad 1: Fransen geloven niet meer in ideologieën, maar ze haasten zich wel naar de stembus. Net als in andere producten wordt volgens Garrigues hiermee in presidenten een voorgeprogrammeerde slijtage ingebouwd. Ook Sarkozy en Hollande hadden ermee te maken dat ze al in de eerste maanden van hun presidentschap werden veroordeeld en afgebrand. Links, rechts of sociaal liberaal speelt geen rol.

Ad 2: Sinds het jaar 2000 duurt een presidentschap slechts vijf jaar. Daarvoor was het zeven jaar. Maar na een referendum, uitgeschreven door president Chirac, werd de duur van het presidentschap teruggebracht tot vijf jaar. Dat is volgens Garrigues veel te kort om alle hervormingen die nieuwe presidenten willen doorvoeren, ook werkelijk ingang te doen vinden. Ze hebben daardoor veel haast, en vaak té veel haast, om hun plannen te verwezenlijken.

Daar komt bij dat de media en de sociale media tegenwoordig overal bovenop zitten en hun meningen klaar hebben. Protestbewegingen worden binnen enkele minuten opgericht. Hun kritiek wordt door jan en alleman overgenomen. De korte zinnetjes die Macron af en toe zegt, zoals "Fransen moeten ophouden met klagen" of "Als ik de straat oversteek vind ik een baan voor je", worden meteen gepubliceerd en eindeloos herhaald. Zo ontstaat het beeld van een "hautaine" president.



Ad 3: Het franse kiesstelsel voor het presidentschap kent twee ronden: in de eerste ronde doen alle kandidaten mee en in de tweede gaat het tussen de twee kandidaten die de meeste stemmen behaalden. Heel veel Fransen hebben in de tweede ronde op Macron gestemd, niet uit overtuiging maar omdat ze Marine LePen niet zagen zitten. In feite is Macron slechts gekozen door een kwart van de franse bevolking (in de eerste ronde), de rest was simpelweg anti-LePen. Logisch dus, volgens Garrigues, dat de meerderheid van de bevolking tegen Macron's politiek is.

Daar komt bij dat de presidentiële meerderheid in de Assemblée zich opstelt als marionetten. Ze treden niet met hun meningen naar buiten. Alle maatregelen worden daardoor toegeschreven aan de president en ieder succes en ieder falen komt voor zijn rekening.

Dit alles maakt van franse presidenten "wegwerp-presidenten", aldus Garrigues.


Weergaven: 1584

Tags: (Klik voor berichten in dezelfde rubriek) 20181011, Kunst en Cultuur, Overheid

Reactie van Koos Dulfer op 11 Oktober 2018 op 13.09
@Mariëlle, Zulke boeken verkopen goed.
Reactie van marielle op 11 Oktober 2018 op 14.29
Ja @Koos, omdat het de waarheid is
Reactie van Koos Dulfer op 11 Oktober 2018 op 15.12
Niet de hele waarheid. Maar goed, hij kan er op zo'n manier snel miljonair mee worden.
Reactie van marielle op 11 Oktober 2018 op 15.48
Ik denk dat je pas kunt oordelen, wanneer je het boek gelezen hebt.
Reactie van Hans van den Bos op 11 Oktober 2018 op 15.52
Niemand kan alle boeken lezen. Er zijn er namelijk tamelijk veel. Ik vind het daarom een dooddoener om te beweren dat je eerst het boek gelezen moet hebben, om te kunnen oordelen.
Reactie van marielle op 11 Oktober 2018 op 15.55
Je kunt niet een kritiek hebben over een boek wanneer je hem niet gelezen hebt, Hans. Erg logisch lijkt mij. Afijn.......
Reactie van Hans van den Bos op 11 Oktober 2018 op 16.08

Ja, maar als je schermt met een boek om een president te omschrijven, mag je niet verwachten dat iedereen datzelfde boek heeft gelezen. Over Macron is in de korte tijd dat hij aan de macht is al heel veel geschreven en niemand kan alles lezen, of wil zelfs alles lezen. Daarom gebruikt men uittreksels of recensies. Die geven over het algemeen heel goed weer waar het boek heen wil. En daarop kan je zelfs een oordeel over een boek baseren, of besluiten het wel of niet te lezen.

Reactie van Theodora Besse op 11 Oktober 2018 op 16.33


 "De waarheid", wat is dat, Marielle? Wiens waarheid? De waarheid van mensen die elkaar napraten, omdat het zo lekker bekt? En ze er dan bijhoren? En de indruk wekken dat ze de politiek volgen? Volgen ze die echt? Zijn ze bijvoorbeeld geabonneerd op de  wekelijkse nieuwsbrief van La vie publique, waarin alle kwesties die in regering en parlement spelen aan de orde komen en worden uitgelegd? En waarin alle nieuwe wetten en wetsvoorstellen staan?

Het is wel lekker gemakkelijk om een boek te schrijven dat verkondigt wat iedereen overal in totale onwetendheid van de nationale en internationale problemen verkondigt en wat dagelijks in alle media te lezen is. Lekker meeliften op het "gesundes Volksempfinden". Dat je je niet doodschaamt om daar geld mee te verdienen. Maar de media ruiken stront, dus wordt de "auteur" uitgenodigd op tv en mag hij zijn ranzige zegje doen, waarna nóg meer mensen elkaar zonder zelf na te denken napraten. Kwalijk nieuws is tegenwoordig als een sneeuwbal die van een berg afrolt, hij wordt groter en groter.

Alleen al dat ene regeltje: "Emmanuel Macron heeft een hekel aan de armen" zegt me meer dan genoeg. Dan hoef ik het boek echt niet meer te lezen.

Reactie van Koos Dulfer op 11 Oktober 2018 op 18.13
@Mariëlle, Met alle respect, ik heb het boek niet gelezen, maar een samenvatting daarvan in Trouw. In zoverre ik het begrepen heb gaat het over een man die werkloos werd, alcoholist werd en zich boosaardig gedroeg tegenover zijn gezin. Dat hij werkloos werd kan men de 'overheid' wel willen verwijten, maar als de kolen- en ijzererertsmijnen in Noord Frankrijk uitgeput raken, resp. niet meer economisch gaande gehouden kunnen worden? Wij hebben allemaal in ons werkzaam leven wel eens een periode dat we om wat voor redenen een tegenslag ervaren of ook werkloos worden. Uithuilen- bijscholen en weer opnieuw beginnen. Hier zijn dikke boeken vol met succesverhalen over te vertellen, maarja, die verkopen nou eenmaal niet.

Maar eigenlijk dwalen we van het goed onderbouwde hoofdartikel van Theodora af. Macron staat voor de taak te herstellen wat zijn voorgangers in zekere zin niet ten gunste van de samenleving aangericht hebben en, lijkt daar tot nu toe een beetje in te slagen.
Reactie van Theodora Besse op 11 Oktober 2018 op 18.36


Koos, we moeten niet vergeten dat Hollande ook veel goeds heeft gedaan op sociaal gebied. Dat zie je wanneer je (zoals ik) bent geabonneerd op de nieuwsbrief van La vie publique. En Macron heeft ook deel uitgemaakt van de regering Hollande (waarin hij minister van Economie was). Van oorsprong is hij van socialistische huize. Hij voert nog steeds wetten uit die onder het presidentschap van Hollande zijn aangenomen.

Macron heeft echter met zijn partij La République en Marche de uiterst scherpe tegenstellingen, die in Frankrijk nog bestaan tussen links en rechts, in het belang van de landspolitiek en van het land willen overbruggen. Helaas lijkt hem dat niet te lukken. Fransen denken qua politiek zeer zwart-wit. Links is onverenigbaar met rechts en een middenweg is er niet.

Door buitenlanders (en door mij) wordt Macron gezien als een sociaal liberaal, zoiets als Groen Links. Voor Fransen is die combinatie onmogelijk. Je bent óf sociaal óf liberaal.

Hieronder is plaats voor een reactie. Blijf bij het onderwerp. Wees constructief en vriendelijk. Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld. Onze huisregels ...

Je moet lid zijn van www.nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van www.nederlanders.fr

-

Advertenties

© 2018   Gemaakt door: Anton Noë.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden