www.nederlanders.fr

Het netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Inleiding

Hieronder geef ik mijn mening en ideeën over een wereldwijd probleem. Of ik het bij het juiste eind heb? De toekomst zal het leren. Ik hoop dat het een vruchtbare discussie oplevert en niet enkel tot opmerkingen leidt als "wat een onzin". 

De consumptie maatschappij

We leven in een consumptie maatschappij. Dat is niet nieuw, maar is door de eeuwen heen al zo geweest. Alleen zijn de mogelijkheden tot consumeren de laatste eeuw verhonderdvoudigd. We consumeren allemaal mee. Dat u dit kunt lezen is dankzij uw computer, laptop, tablet of smartphone en uw verbinding met het internet. U heeft deze zaken aangekocht en dus consumeert u mee.
Steeds weer duikt de term “consuminderen” op als oplossing voor de consumptie maatschappij en de problemen die deze met zich brengt.  Dat deze maatschappij problemen met zich brengt is duidelijk: Verspilling, vervuiling en uitputting van de op de wereld beschikbare voorraden, zijn er drie van. Maar is consuminderen nu echt de oplossing?
De term consuminderen roept bij mij drie vragen op.

  1. Willen wij wel consuminderen?
  2. Wat zijn de gevolgen van consuminderen?
  3. Zijn er alternatieven voor consuminderen?

Willen wij wel consuminderen.

Dat lijkt misschien een onzinnige vraag, maar geen regering durft consuminderen aan, als het volk daar tegen is.
Een van de kenmerken van de mens is ambitie. De mens wil vooruit komen. De mens wil meer weten, meer kunnen, meer  welvaart, meer welzijn. Dat zit in de aard van het beestje. 
Heel bekend is de uitspraak dat iedere ouder wil dat zijn of haar kinderen het beter hebben dan hij of zij.
Bekijken we de consumptie wereldwijd dan zien we dat een groot deel van de mensheid op of onder het bestaansminimum leeft en dus helemaal niet kan consuminderen.  Opkomende economieën zoals die van China en India bijvoorbeeld zijn er op gericht  het volk meer welvaart te bieden. Willen die wel consuminderen?
Ook de welvarende westerse landen, zijn gericht op het verhogen van de welvaart. We komen net uit een crisis. Een crisis is een afgedwongen periode van consuminderen. Nu die crisis voorbij is wil iedereen weer meer! Vakbonden roepen stakingen uit: niet voor meer welzijn, maar voor meer welvaart.(Nu is zonder welvaart, welzijn ook ver te zoeken) De verkopen lopen op tot nieuwe records.  Mensen hebben vertrouwen in de toekomst en geven weer meer uit. Consumeerderen dus in plaats van consuminderen.
Ik durf hier gerust met zekerheid te stellen dat het over, overgrote deel van de bevolking niet wil consuminderen, maar juist meer wil. En als ik eerlijk ben , wil ik zelf eigenlijk ook niet consuminderen.
Maar als we weten dat niemand wil consuminderen, is het dan geen utopie om te denken dat je dit tot stand kunt brengen? Regeringen worden gekozen om het volk te dienen en niet om tegen de wens van het volk in te gaan. Doen ze dat dan is hun geen lang leven beschoren.
Ik denk dat enkel en alleen al om deze reden, consuminderen geen enkele kans maakt.

  1. Wat zijn de gevolgen van consuminderen.

De laatste crisis heeft veel ellende teweeg gebracht; werkloosheid, armoede, vermindering van de zorg, verlaging van de uitkeringen, enzovoorts. Consuminderen is niets anders dan de vrijwillige creatie van een nieuwe crisis.  Alleen al het handhaven van nul procent groei geeft al een forse toename van de werkloosheid. De arbeidsproductiviteit stijgt immers wel!  Voor een afname van de werkloosheid is een economische groei van ongeveer 2% benodigd. Het verband tussen groei  en werkloosheid is vastgelegd in wat we de wet van Okun noemen.  Dit is overigens eigenlijk geen wet, maar een empirische vuistregel, die voor heel veel landen blijkt te werken.

Door de stijging van de arbeidsproductiviteit kan er met minder mensen meer geproduceerd worden. Dat stoppen zou een rem zetten op de inventiviteit van de mens. En het probleem is dat je de mens niet kunt beletten om te denken, om nieuwe ideeën uit te werken, om verbeteringen te realiseren.  Dus ook al zet je de rem op de groei, de arbeidsproductiviteit laat zich niet afremmen. Het gevolg is werkloosheid. Dat heeft weer meer uitgaven van de overheid aan uitkeringen tot gevolg waardoor deze minder kan investeren, hetgeen weer meer werkloosheid oplevert.
Nu zou je kunnen zeggen we gaan allen korter werken en de werkgelegenheid blijft dan op pijl.  Maar dan zullen de salarissen dalen en dus ook de koopkracht. Dat heeft gevolgen voor de kleine en grote neringdoenden, want die gaan omdat de consument minder koopkracht heeft, minder omzet draaien. Daar vallen dus ontslagen en dat resulteert in werkloosheid  en meer uitkeringen.
Kortom, je komt in een neerwaartse spiraal terecht die niet te beheersen is. De zorg moet worden beperkt omdat er geen geld is.  Research en development  krijgen minder geld, zodat er een rem wordt gezet op nieuwe ontwikkelingen. Die rem slaat niet enkel op consumptieve goederen, maar ook diensten, ontwikkeling van medicijnen, vooruitgang in de zorg .

Ik ben geen econoom, maar iedereen die nadenkt moet toch inzien dat consuminderen enorme gevolgen heeft voor heel veel mensen. Denkt u dan men de mensen hier warm voor gaan lopen?

3 . Zijn er alternatieven?

We weten allemaal dat we wel iets moeten doen. Doorgaan zoals nu, heeft ook desastreuze gevolgen. We zullen verspilling moeten tegengaan, zodat uitputting van de rijkdommen van onze aarde en vervuiling worden tegengegaan.
Duurzame productie.
 Voor mij houdt dit in dat er wordt geproduceerd met behulp van duurzame energie (ik reken daar overigens ook kernenergie bij), zonder vervuiling van de omgeving  en dat de producten voor bijna 100% moeten kunnen worden hergebruikt. Een nieuwe auto bijvoorbeeld  is nu al voor 85 % recycleerbaar.

Dat klinkt eenvoudig, maar is het natuurlijk niet. Denk maar eens aan het hergebruik van plastics. Er bestaan zeven soorten plastic en als die gezamenlijk worden ingezameld geeft dat problemen bij de recyclage. Daarom probeert men de gebruikte plastics te standaardiseren.
Maar toch is het mogelijk. De consument kan bij de ontwikkeling van duurzame productie een belangrijke rol spelen. Producten die niet worden gekocht worden niet gemaakt!

Van wegwerp tot hergebruik
Natuurlijk raken producten buiten gebruik; door welke oorzaak dan ook. Gescheiden inzameling van deze producten is een must. De nu betaalde toeslag voor recyclage zit in de prijs van de producten inbegrepen. Dat lijkt leuk, maar stimuleert mensen nu niet bepaald tot inleveren. Pas als mensen iets terugkrijgen voor hun ingeleverde producten, zijn ze bereid ze ook daadwerkelijk gescheiden in te leveren. De PET fles is hiervan een goed voorbeeld. Niet afschaffen dus dat statiegeld, maar het juist veel breder invoeren voor een veel bredere range aan producten.

Verandering van eetgewoontes
Dat is misschien nog wel het moeilijkst van alles. We zullen met zijn allen minder dieren voor de vleesconsumptie moeten houden. Er zijn nu al oplossingen voorhanden. Er zijn vleesvervangers, maar de kwaliteit van deze producten laat volgens een test van “Que Choisir” nogal te wensen over. Men kan nu al vlees kunstmatig produceren. Misschien is dat een van de oplossingen. Maar het zal nog wel even duren voordat kweekvlees voor een redelijke prijs op de markt komt. Dat er veranderingen moeten komen is duidelijk. We kunnen beginnen met minder vlees eten, hoewel ook dat gevolgen voor de werkgelegenheid van veel mensen heeft.

Conclusie

Consuminderen is een leuke en goedbedoelde term, maar biedt geen goede oplossing voor het oplossen van de problemen veroorzaakt door de consumptiemaatschappij. De mens wil het niet en de gevolgen zijn niet te overzien en onbeheersbaar.
Consumenten moeten beloond worden voor verantwoord consumeren. Producenten moeten worden gedwongen tot duurzame productie.  Dat kan zelfs werkgelegenheid opleveren.

 

PS
Hierboven heb ik mijn mening samengevat. Het is geen wet van Meden en Perzen. In tegenstelling tot wat sommigen denken, ben ik wel degelijk bezig met nadenken over hoe de wereld verbeterd kan worden. Ik probeer enkel niet de wereld op zijn kop te zetten, maar uit te gaan van de bestaande structuren. Daarbij heb ik een groot vertrouwen in de wetenschap.  Je kunt een wereldbevolking niet zo maar naar je hand zetten. Je kunt de bedding van een rivier veranderen, maar je kunt een rivier niet bergop laten stromen.

Weergaven: 1325

Tags: (Klik voor berichten in dezelfde rubriek) 20180701, Kunst en Cultuur

Reactie van Michael op 2 Juli 2018 op 9.51

Overigens wilde ik er nog aan toevoegen... je omschrijft het consuminderen in jouw stuk als zijnde een soort van noodzakelijk kwaad. Ik persoonlijk vind het een zegen om niet op paniekerige wijze s'nachts voor een winkel te moeten liggen voor het laatste model lulijzer. Al die spullen...en vooral alle moeite die men moet doen om de spullen te bewaren, te onderhouden en te koesteren. Maar bovenal, de angst om het weer te verliezen...
Ik hou persoonlijk van licht reizen...met een zware rugzak kijk je alleen nog maar (krom lopend) naar de grond. Een wijs man (of vrouw) zei eens; Geluk zit 'm niet in het verlangen naar meer, maar in het vermogen om te genieten van minder...daar ben ik het proefondervindelijk mee eens.

Groet, Michael.

Reactie van Hans van den Bos op 2 Juli 2018 op 11.34
@ Michael
Ik stel het consuminderen niet voor als een noodzakelijk kwaad, maar als een non oplossing.
Iedereen leeft zijn leven op zijn eigen manier. Je stelt het consumeren wel voor als een heel paniekerig gebeuren. Daar kan ik wel om glimlachen. Consumeren hoeft het genieten van kleine dingen niet te verhinderen. Ik wandel zelf minimaal 15 km per dag, en er zijn weken waarin ik de 150 km gemakkelijk haal. Ik geniet er enorm van, net als onze Bordercollie overigens. Maar Ik vind het ook heerlijk om in mijn splinternieuwe auto te rijden. Het een hoeft het ander niet in de weg te staan. Ik ben 71 en heb ook wel wat levenservaring. Een ding weet ik zeker uit eigen ondervinding. Geld alleen maakt niet gelukkig, maar armoede staat geluk zeker in de weg. Ik heb bittere armoede meegemaakt tijdens mijn jeugd. Ik werd er in ieder geval niet blij van.
Ik consumeer er zeker niet zo maar op los. Maak geen schulden en zorg altijd voor reserves. Maar het laatste hemd heeft geen zakken. Mijn kinderen hebben een goede baan en hebben mijn financiële ondersteuning niet nodig. Dus geniet ik samen met mijn vrouw intens van ons leven en de mogelijkheden die we hebben. En ik heb nog nooit voor een winkel gelegen en sta ook niet te dringen bij de uitverkoop. Iets kopen probeer ik zo zorgvuldig mogelijk te doen en alleen al het proces van zorgvuldig kiezen is al een plezier. Het is net als vakantie; de voorbereiding geeft net zo veel plezier als de uitvoering.

Blijf vooral genieten!
Met vriendelijke groet
Hans
Reactie van Michael op 2 Juli 2018 op 12.05

@Hans,

Ik ben het met je eens dat het niet zo zwart-wit of extremistisch hoeft te zijn allemaal. Je kunt prima genieten van een nieuwe auto en daarnaast op andere manieren je voetafdruk verminderen. Het is uitkijken met mensen die je hebt verteld dat je vergetarisch eet, en die vervolgens verontwaardigd naar je schoenen kijken of die niet van leer zijn. Die zuurpruimerige manier zal ook niets bijdragen, maar consuminderen kan wel degelijk een zeer grote impact hebben. Deels vegetarisch eten bijvoorbeeld, het is net als met het uitbannen van roken nu. Meer en meer mensen willen niet meer bij de 'slechte' kant horen, dus die zaken hebben meestal een sneeuwbaleffect op termijn. Het moet ergens beginnen, zo simpel is dat.

Consumeren is voor mij zeker niet iets paniekerigs zoals je stelt... gelukkig niet. Leven en laten leven, maar ik heb wel mijn mening over bepaalde zaken uiteraard. Zoals je wellicht weet, doe ik aan zweefvliegen. Dat is een redelijk schone bezigheid, alleen het slepen naar 500 meter kost brandstof...ongeveer 2 liter in totaal. Gisteren bleef ik daar 3 uur en 10 minuten mee in de lucht, op zonne-energie dus...heeeerlijk. Ik voel me er geen moment schuldig over;-)

Groet, Michael.

Reactie van Simon op 2 Juli 2018 op 12.20
Met het klimmen der jaren consumeer ik minder en anders. Niks geen egotripperij van duurzaam, milieu of de wereld willen redden. Toen mijn vrouw en ik jong waren keken onze ouders soms hoofdschuddend toe bij een door ons gedane aanschaf. Vaak met een ondertoon van "die oude was toch nog goed...." die houding wil ik mijn kinderen en kleinkinderen graag besparen. Wanneer wij minder vlees eten dan hebben wij daar verschillende redenen voor, die delen wij niet met de wereld en zeker zullen wij niet hautain anderen er op wijzen dat ze dat ook zouden moeten doen, mensen met van die wijzende vingertjes zijn vaak heel vervelend in omgang. In de Volkskrant vroeg iemand of ze de buren konden aanspreken op hun veelvuldig autogebruik, gelukkig schreef de Volkskrant: pak uw leven op en ga leven.
Reactie van Sequoia op 2 Juli 2018 op 12.37

@ Hans, Ik schrijf niet dat de meerderheid van de wereld voor consuminderen is, maar zie wel steeds meer (jonge) mensen bewust bezig met voedsel, energie en het gebruik hiervan. En natuurlijk is consuminderen, maar liever nog consubewuster, wel de oplossing, als de wereld op deze manier blijft consumeren dan dragen de kinderen van onze kleinkinderen (mocht je die hebben) de lasten van onze verspillende en zwaar vervuilende, achteloze levensstijl.

Iedereen moet lekker zelf weten wat hij/zij eet, drinkt en verder wil aanschaffen voor eigen genot, maar de betere wereld gaat toch echt bij de individu beginnen!

Reactie van wilsam op 2 Juli 2018 op 14.10

Consumenten en producenten houden de consumptiemaatschappij met een macabere dans in beweging. De overheid dirigeert het orkest dat dapper doorspeelt, ondanks de torenhoge golven van plastic aanbiedingen uit de folders van deze week. Het is moeilijk maat te houden zo. Het stokje duwt verwoed de pensioenleeftijd omhoog en de rentestand naar beneden. De deeleconomie staat nu berustend op de voorplecht die steeds hoger boven de plastic soep uitsteekt. Het kon wel eens te laat zijn. Het publiek wordt helemaal wild en scandeert nu massaal “werkgelegenheid, werkgelegenheid” om zo hun vrije weekend te vieren. De wave wordt ingezet.

Reactie van Susan op 2 Juli 2018 op 19.23
Reactie van Jeannette op 2 Juli 2018 op 21.16

Consuminderen is helemaal geen leuke en goedbedoelde term, en zeker niet bedoeld als een goede oplossing voor het oplossen van de problemen veroorzaakt door de consumptiemaatschappij; het is een reactie van mensen die de overmatige consumptie die veelal opgedrongen wordt middels schreeuwerige reclames meer dan zat zijn en die niet willen meegaan is de voortdurende consumentenhonger en economie opdrijving en die aan andere waarden zoals menselijk contact, kleinschaligheid en duurzaamheid voorrang geven.

Het is idioot te stellen dat consuminderen slecht zou zijn voor de economie en de maatschappij als geheel, en een gotspe te beweren dat daardoor minder geld voor de zorg beschikbaar zou zijn. Dat is onderdeel van keuzes die je maakt als regering van een land die door zijn burgers gekozen is.

Reactie van Hans van den Bos op 3 Juli 2018 op 17.21

@Sequoia
Bewust bezig zijn is niet het zelfde als consuminderen. Ik denk dat de meeste mensen best wel bewust bezig zijn met hun omgeving en hun aankopen. Maar ze blijven wel, maar bewust, consumeren. Je kunt anders consumeren, maar ik denk dat dit moet worden mogelijk gemaakt door anders te produceren.

@ Jeannette
Jij stelt dat consuminderen niet bedoeld is als een oplossing voor de problemen. Maar  zo wordt het door velen wel gebracht.  En daar ageer ik tegen. Dus  als jij het ziet als een soort levensstijl voor een paar, meestal oudere mensen, heb je het over iets heel anders dan ik en praten we langs elkaar heen. Ik heb het over consuminderen als oplossing voor de wereldproblemen? Zo heb ik het in mijn artikel oo duidelijk gesteld. Er zijn dan ook diverse definities van consuminderen:
Volgens Van Dale is de betekenis van consuminderen: Het minder geld uitgeven met name als verzet tegen de consumptiemaatschappij.
Een andere definitie beschrijft het bewust omgaan met de beschikbare grondstoffen op aarde om geld en milieu te sparen.
Consuminderen houdt volgens anderen simpelweg in dat je minder consumeert. Minder kopen, spullen delen, zelf dingen maken, kapotte spullen laten repareren in plaats van nieuwe kopen, écht opruimen ofwel ontspullen. Dat heeft vele voordelen voor jou, het milieu én je portemonnee. Wat je niet koopt hoeft niet door jou betaald te worden, of door een ander geproduceerd. Dat scheelt. Oh, en je houdt meer ruimte over in je huis. En daar wordt de mens gelukkig van.

 Maar massaal consuminderen, eventueel opgelegd door de overheid is funest voor de economie en zal een onbeheersbare crisis veroorzaken

Reactie van Susan op 3 Juli 2018 op 18.24
tja het is allemaal kommer en kwel maar nu dit
https://www.ad.nl/lifestyle/waarom-je-oren-groeien-naarmate-je-oude...

Hieronder is plaats voor een reactie. Blijf bij het onderwerp. Wees constructief en vriendelijk. Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld. Onze huisregels ...

Je moet lid zijn van www.nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van www.nederlanders.fr

-

Advertenties

© 2018   Gemaakt door: Anton Noë.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden